เเละเเล้ววันเวลา ก็ทำเอา "ของ"  ที่อยากปล่อย เกือบไม่ได้เกิด

 

งานเยอะ ทำเอาท้อ เเต่ความสุข ก็เป็นสิ่งที่เยี่ยวยา หัวใจ เอ้าเข้าเรื่อง!!!!!!!!

 

ของที่จะปล่อยเป้นเรื่องสั้น ที่ไม่สั้น

 

ไม่มีพล้อต เเถม  ไม่อยากจบลง   เเต่วันนี้ เอามาให้อ่านเพียงเลล็กน้อย เพระอย่างที่บอก

 

มันไม่จบ  จริงๆ

 

+++++++++++  วันศุกร์ หรือ วันทุกข์  ++++++++++

 

ปีเตอร์  ชายหนุ่ม  ที่ภายนอกนั้นเขาอาจจะไม่เเตกต่างจากชายหนุ่มทั่วไปสักเท่าไหร่

เเต่ภายในจิตใจของเขา ไม่เคยรู้จัก  เเม้กระทั้ง คำว่า รัก

ปีเตอร์ใช้ชีวิตของเขาเเบบเดิมๆ ทุกๆวัน วันเเล้ววันเล่า ปีเตอร์ไม่เคยสังเกตุเลยว่า

ใบน่าของเขาเริ่มเปลี่ยนไปพร้อมๆกับจิตใจที่ไร้ความรู้สึกนั้น

เเล้ววันหนึ่งเขาพบว่า........

"
วันทุกข์ ที่ 13 "


"
วันนี้เป็นทุกข์หรอเนียะ" ปีเตอร์พูดพลางนึก ว่าโลกนี้มีวันทุกข์ด้วยหรอ

" ก๊อกๆๆ" เสียง เคาะ ประตูห้องเช่าเล็กๆ ที่ดูเเล้ว ราคาไม่น่าจะเกิน 400 บาทต่อเดือน

ทำให้ปีเตอร์ผละ สายตาจากปฏิทิน ทุกข์ที่13ได้

ปีเตอร์เปิดประตูพร้อมกับกำลังทิ้งความคิดไปอยู่กับ ปฎิทินนั้นอยู่

เเต่เเล้วปีเตอร์ก็ต้องเเปลกใจเมื่อได้เห็นการ์ดใบหนึ่ง วางอยู่ หน้าประตูห้อง

ปีเตอร์มองไปรอบทางเดินน่าห้อง "ไม่มีใคร" ปีเตอร์เอ่ยเบาๆ

ปีเตอร์หยิบการ์ดเเผ่นนั่นขึ้นมาดู การ์ดเเผ่นนั้นมีลักษณะที่เเปลกตามาก เพราะว่า

ปีเตอร์ไม่เคยสนใจเรื่องการ์ดเท่าไหร่ จึงดูเเปลกตาสำหรับปีเตอร์

มันเป็นการ์ดที่มี สี เขียวเข้ม จนถึงขั้นคล้ำ มันดูเก่ามาก

(ถึงปีเตอร์จะไม่ค่อย ดูการ์ด เเต่ก็พอรู้ว่ามันเก่ามาก) น่าการ์ดเขียนด้วย

ตัวหนังสือ ที่ลางๆว่า สุขสันต์ วัน ทุกข์

"วันทุกข์อีกเเล้วหรอ" ปีเตอร์พูด

ดูเหมือนว่าการ์ดใบนี้จะเพิ่ม ความรู้สึก งง งวย ให้กับ ปีเตอร์เป็นอย่างมาก

ปีเตอร์เริ่มรู้สึกเเล้วว่าวันนี้เเปลกไปกว่าทุกวันที่เขาเคยใช้ชีวิตมา